کودکانی که خشونت را تجربه می کنند ممکن است به راستی پیرتر از سالهای زندگی شان باشند.  مطالعه ای توسط دانشمندان دانشگاه دوک [آمریکا] دریافت دی ان ای (DNA) کودک 10 ساله ای که در طول عمر کوتاهش خشونت را تجربه کرده است فرسودگی و ساییدگی را نشان می دهد که معمولا با سالمندی مرتبط است.

ایدان شالو، یک پژوهشگر پسادکترا در بخش روان شناسی و عصب شناسی موسسه علوم و سیاستگذاری ژنتیک دانشگاه دوک، اظهار داشت: "این اولین باری است که نشان داده شده است هنگامی که کودکان دارند هنوز فشارهای عصبی را تجربه می کنند، تلومرهای ما با نرخ سریعتری حتی در دوران کودکی کوتاه می شود."

تلومرها پیاپی (ترادف) های ویژه دی.ان.ای. است که در سر کروموزوم ها یافت می شود، خیلی شبیه به روکش پلاستیک بر سر بندهای کفش، و مانع از هم گسسته شدن دی.ان.ای. می گردد.  مستندهای در حال پیدایش چنین القا می کند که تلومرها " استادان انضمام گری" بوده و استرس را با سالمندی زیست شناسانه و بیماری های مرتبط با آن پیوند می دهد. دانسته است که هر بار که سلول ها تقسیم می شود تلومرها نیز کوتاهتر شده، و به این ترتیب [تلومرها] شمار تقسیم شدن سلول ها را محدود می سازد.  همچنین مشخص شده است که کشیدن سیگار، فربهی مفرط، اختلال های روان شناسانه و فشارهای عصبی احتمالا فرایند از دست دادن تلومرها را شتاب می دهد.  به این مفهوم، احتمالا وضعیت تلومرها  بازتابی از سن زیست شناسانه، نه فقط سن تقویمی، ما به شمار می آید. مطالعه های پیشین بر روی رابطه تلومرها و استرس عمدتا به بررسی تلومرها در بزرگسالان در حالی که آنها تجربه های دوران آغازین زندگی خود را به یاد می آوردند پرداخته بود.

منبع: پژوهشکده علوم شناختی