رشد را می‌توان به دو نوع طبیعی و غیرطبیعی تقسیم کرد. رشد طبیعی در انسان و حیوان مشترک، ولی رشد غیرطبیعی مختص انسان است. در رشد غیرطبیعی، یادگیری و آموزش نقش بسیار اساسی دارد. اگر انسان از آموزش برخوردار نشود، هیچ گونه رشدی در او ایجاد نخواهد شد. به طور کلی رشد انسان اعم از جسمانی، ذهنی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی، یک سلسله تغییرات و دگرگونی‌های کمی و کیفی به هم پیوسته، دائم و دارای جهت است. تفاوت‌های فردی در رشد وجود دارد و رشد افراد مختلف، متفاوت است. عوامل ارثی و محیطی هر دو در رشد انسان اثر دارند و تعامل آن دو روال رشد او را مشخص می‌کند. البته اینکه محیط در رشد و تکامل انسان تأثیر بیشتری دارد یا وراثت، نظر دانشمندان را به خود جلب کرده است. برخی از دانشمندان مانند «گالتون» نقش وراثت در رشد فرد را بیشتر از محیط می‌داند. از سوی دیگر پیروان محیط نظیر «واتسون»، عوامل محیطی را در رشد فرد، مهمتر و مؤثرتر می‌دانند. اما دانشمندان دیگری مانند «آلپورت» دیدگاه هایی را مطرح کرده‌اند که تا حدود بسیار زیادی دیدگاه هایی واتسون و گالتون را به هم نزدیک و هماهنگ كرده است. آلپورت معتقد است که رشد فرد از تعامل بین عوامل ارثی و محیطی حاصل می‌شود. بنابراین با توجه به کیفیت و چگونگی رشد در افراد، می‌توان گفت که رشد و تکامل کودکان دارای جنبه‌ها و ابعاد گوناگونی است که باید مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گیرد. زیرا با شناخت ویژگی‌ها و خصوصیات رشد و تکامل کودکان می‎توان شیوه‌های تربیتی و آموزشی مناسبی را برای تربیت و هدایت آنها در هر یک از دوره‌های تحصیلی به کار گرفت. این گزارش، رشد عاطفی کودکان دبستانی را به طور خلاصه مورد بررسی قرار داده است.

منبع: بانک مقالات آموزشی و فرهنگی