از لحظه‌ای كه فرزندتان را از بیمارستان به خانه می‌آورید، خانه دیگر آن خانه قبلی نیست؛ همه چیز به هم می‌ریزد و خانه حسابی شلوغ و بی‌برنامه می‌شود. اما بخش جالب داستان وقتی شروع می‌شود كه این كوچولوی دوست‌داشتنی كارها و رفتارهای شما را تقلید كند و با ظاهر كودكانه‌اش بخواهد شبیه شما شود!

البته این مساله بخصوص وقتی باید با كودك مثل یك طوطی برخورد كنید، بیشتر و بهتر درك خواهد شد. فرزند كوچكتان اول لحن صدای شما را تقلید می‌كند و سعی می‌كند به خاطر بسپارد شما چطور حرف می‌زنید؛ مثلا توجه دارد​ وقتی آرام صحبت می‌كنید، او هم خیلی آرام صدا تولید ‌كند و وقتی هیجان‌زده هستید و صدایتان بلند است، او هم بلندتر حرف بزند. حالا فقط باید صبر كنید تا این كوچولو شروع كند به حرف‌زدن و با تقلید كلمات و جملات شما، ابراز احساسات كند. جالب است بعضی از بچه‌ها وقتی در خیابان هستند از غریبه‌ها هم تقلید می‌كنند و لحن صدایشان را مانند آنها تغییر می‌دهند.

روان‌شناسان می‌گویند بچه‌ها باید از بزرگ‌ترها تقلید كنند تا حرف‌زدن را بیاموزند و كم‌كم بتوانند در جامعه حضور یابند. در واقع آنها تلاش می‌كنند تك‌تك كلمات را دقیقا همان‌طور بیان كنند كه از شما یا دیگران می‌شنوند​ بنابراین كاملا طبیعی است كه از نظر شما این كار تقلید‌كردن به نظر برسد.

اما اگر می‌خواهید به فرزندتان كمك كنید تا با موفقیت‌ بیشتری كارش را انجام دهد، خوب است اول از همه اینقدر به او ایراد نگیرید و اجازه دهید با تقلید صدا و رفتار شما، صحبت‌كردن را یاد بگیرد و با دیگران ارتباط برقرار نماید. پس حالا كه دلیل این تقلیدهای كودك را می‌دانید، خوب است به او اجازه دهید خیلی راحت از شما یاد بگیرد چطور باید حرف بزند. البته كم‌كم كه سن او بیشتر شود، می‌توانید برایش توضیح دهید كه مردم و بخصوص غریبه‌ها دوست ندارند كسی همه رفتارهای آنها را تقلید كند و درست همانند آنها برخورد نماید.

 منبع: جام جم