همیشه پدر و مادرها از این‌كه فرزندشان به حرف آنها گوش نمی‌دهد، شكایت دارند و بچه‌ها هم می‌گویند والدین، آنها را درك نمی‌كنند! اما راستی چه كسی مقصر است؟ پدر و مادری كه نظر كودك را قبول ندارند یا كودكی كه نمی‌تواند مفهوم خواسته‌های والدینش را متوجه شود؟ پدر و مادر كه دائم از كودك می‌خواهند كاری را انجام دهد مقصرند یا كودكی كه دوست دارد آزاد باشد و خودش تصمیم بگیرد؟ با این توضیح كاملاً طبیعی است كه تصور كنیم بحث و مشاجره‌ای همیشگی میان بچه‌ها و پدر و مادرها وجود داشته باشد.

اگر شما هم با این مشكل روبه‌رو هستید و می‌خواهید به بهترین شكل، آن را حل كنید، خوب است نظر متخصصان و كارشناسان را هم بدانید. آنها می‌گویند بچه‌ها باید در حد خودشان آزاد و مستقل باشند ولی این مساله اصلاً به معنای آزادی بیش از حد و اندازه آنها نیست. این حرف به آن معناست كه پدر و مادر باید حد و مرزی برای كودك در نظر بگیرند و به آن پایبند بمانند. خوب است بدانید بچه‌ها هم از چنین وضعیتی راضی هستند چراكه وقتی پدر و مادر حدودی خاص را برای آنها تعیین می‌كنند، احساس امنیت و رضایت كودكان هم بیشتر می‌شود. بنابراین حواستان باشد بچه‌ها دوست دارند گاهی از زبان شما بشنوند كه چه كاری را باید انجام دهند و انجام دادن چه كاری برای آنها ممنوع است! پس اشتباه نكنید؛ اگر انجام هر كاری برای فرزندان مجاز باشد و هیچ محدودیتی برای آنها در نظر گرفته نشود، نه‌تنها آنها بدرستی تربیت نخواهند شد بلكه احساس خوبی هم نخواهند داشت.

البته در این مورد هم نباید افراط و تفریط وجود داشته باشد؛ یعنی همانقدر كه باید برای كودكان و نوجوانان چارچوب‌های رفتاری در نظر بگیرید، به همان اندازه هم باید به آزادی و استقلال آنها احترام بگذارید. پس در شرایط مناسب و در حد معمول به آنها اجازه دهید تصمیم بگیرند، به شیوه خودشان فكر كنند و همان طور كه دوست دارند كارهایشان را انجام دهند؛ مطمئن باشید آزادی و استقلال یا محدودیت بچه‌ها اگر منطقی و در حد تعادل باشد، نه تنها دردسرساز نیست بلكه می‌تواند به تربیت بهتر آنها و آرامش شما كمك كند.

 منبع: جام جم